Starożytny Wschód
O dominacji kultury zachodniej, która wywodzi się z cywilizacji rzymskiej, greckiej i chrześcijaństwa można by mówić wiele, ale Starożytnemu Wschodowi nikt nie odbierze palmy pierwszeństwa, ponieważ to właśnie Sumerowie, Akadyjczycy, Babilończycy, Asyryjczycy i Hetyci stworzyli najstarsze i najbardziej imponujące cywilizacje w historii świata.
Najstarszą cywilizację w Mezopotamii, która położona była między Eufratem a Tygrysem, stworzyli Sumerowie około IV tysiąclecia p.n.e. Ich najważniejszy wynalazek, pismo, rozprzestrzenił się daleko na zachód i dotarł aż do basenu Morza Śródziemnego. Dziedzictwo Sumerów było przejmowane kolejno przez Babilończyków i Hetytów. Tysiąc lat przed naszą erą Asyryjczycy stworzyli największą potęgę w ówczesnej północnej Mezopotamii, zaś ostatnim mocarstwem starożytnego Wschodu rządzili Achemenidzi. W 539 r. p.n.e. Babilon został zdobyty przez Cyrusa Wielkiego. Za czasów jego następcy, Dariusza I, powstała rezydencja Persepolis, o której do dziś uczy się młodzież na lekcjach historii w wielu krajach Europy i Azji.
Kultury państw międzyrzecza zawsze pozostawały ze sobą w ścisłym związku, wywierając wpływ na bliższych i dalszych sąsiadów, a Sumerowie byli także niezwykle utalentowanymi kupcami. Już 5 tysięcy lat temu utrzymywali bardzo ożywione stosunki handlowe z odległymi krajami: docierali do terenów położonych na zachód od Egiptu, a poprzez pustynie Persji aż po rzekę Indus. Działalności handlowej, jak to zwykle w takich przypadkach bywa, towarzyszyła wymiana kulturalna.
